Voor het Sinterklaasfeest bijvoorbeeld moeten vele voorbereidingen getroffen worden. Allereerst wilde de Sint bij ons op school van iedere groep wel een optreden zien. En dus moesten we met de kleuters even flink brainstormen. Gelukkig waren de kleuters helemaal getroffen door het jump-virus en had de andere juf van de groep een echte Sintjumpcd op de kop weten te tikken en dus was dit zo geregeld.

Het volgende punt was dat Sinterklaas dit jaar zijn verjaardag wel eens echt wilde vieren. Hij wilde zich echt jarig voelen. De kinderen moesten dus zorgen voor passende versieringen in de speelzaal, verjaardagskaarten voor de Sint en een heus cadeau voor de Sint. We knutselden dus prachtige slingers volgens het rijgprincipe met prachtige uitgeprikte Pietjes eraan, we scheurden en plakten prachtige verjaardagskaarten en tekenden op stof een sjieke verjaardagsstropdas voor de Sint. Natuurlijk wilden we er zelf ook nog mooi uitzien en dus knutselden we ook nog verjaardagsmijters.

Nadat we de Sint gedag hadden toegezongen begon de periode met kerstwerkjes. Voor het kerstdiner op school moesten er waxinelichthouders worden gemaakt van glazen potjes die beplakt mochten worden. Ook moest elk kind voor de lampionoptocht een lampion maken. Dit jaar regen we door kippengaas stukken crepepapier. Het resultaat was supermooi. Omdat we ook een bezoekje brachten aan het bejaardentehuis moest er ook voor de oude mensen iets gemaakt worden. Op het laatste moment werden prachtige kransen gemaakt.

De kinderen deden vrijwel alle werkjes zonder mopperen en vaak met hun tong uit hun mond. Toch vonden ze het heerlijk om op de laatste dag voor de vakantie eens even geen werkje te hoeven doen en vrij te mogen kiezen. En zo steeg er op deze vrijdagochtend vanuit de huishoek een luidkeels gezongen 'jingle bells' op en werd er fijn gespeeld met de lego. Enkele andere kinderen zaten met hun neus in de kerstboeken en weer een ander groepje speelde met het poppenhuis (compleet met minikerstboom). Ik keek de nog rijk versierde klas rond en kon alleen maar concluderen dat het voor mijn eigen werkjesmachines ook wel eens lekker was om heerlijk te kunnen spelen!

************************************************************

Ik begon dit jaar met een zwangersschapsvervanging: vier dagen per week was ik de juf van mijn eigen kleutergroep. Na een week of vier bleek dat een juf van groep 3 langdurig ziek was. Ik bood mijn vrije dag aan om in groep 3 les te geven. Na wat overleg bleek de meest ideale oplossing dat ik twee dagen voor groep 3 zou staan en de rest voor mijn kleutergroep. En tot nu toe doe ik dat nog steeds.

Het is verbazingwekkend hoe snel een week op deze manier voorbij gaat. Met twee groepen heb je altijd wel iets om te doen. Ben je in de ene groep klaar, dan ligt er immers altijd nog wel wat klaar in de andere groep. En natuurlijk heb je ook nog allerlei vergaderingen, werkgroepen en overlegjes met duo-collega's. Twee groepen kost nu eenmaal veel tijd en is best rennen en vliegen.

Natuurlijk zitten er ook een hoop voordelen aan deze manier van werken. Doordat ik nu goed zie wat groep 3 allemaal moet kunnen, kan ik mijn lessen voor groep 1/2 hier een beetje op aanpassen. Ik doe op deze manier ook enorm veel ervaring op in beide groepen. Als ik les aan het geven ben in groep 3 kunnen de kleuters het niet laten om even enthousiast naar mij te zwaaien, hetzelfde gebeurt ook andersom natuurlijk.

In de periode van de zomervakantie tot nu heb ik het dus voor mezelf enorm druk gehad en ben ik erg veel met school bezig geweest. Ik moest af en toe voor mezelf echt een avondje 'niks' inplannen omdat het er anders bij inschoot en ik toch weer met school bezig zou zijn. Deze week werd ik plotseling ziek en stond mijn hoofd echt even naar helemaal niks. Maar nu ik vandaag weer een klein beetje begin op te knappen, merk ik dat ik toch wel weer veel zin heb om maandag weer fijn met de kids aan het werk te gaan...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Internet is wat dat betreft een fantastische informatiebron. Na een ochtendje rondsurfen over sites van medejuffen en een enkele medemeester barstte ik van de ideeen en van het enthousiasme om daar meteen mee aan de slag te gaan. En zo kwam het dat ik 's avonds op de bank zat terwijl ik bezig was met letters uit te knippen en te plastificeren. Deze letters waren voor de letterzebra die ik in wil gaan voeren. De zebra is in dit geval een handpop (gemaakt door een vriendin) die in een rieten mandje woont. In dat mandje zit een klein bord dat voor de helft whiteboard en voor de helft prikbord is. In het mandje zitten ook alle letters van het alfabet. Iedere week haalt de zebra een andere letter uit de lettermand en deze letter wordt op het prikbord geprikt. De kleuters bedenken samen met de juf een aantal woorden die met deze letter beginnen. Die woorden worden op het whiteboard geschreven. Ook mogen de kleuters spullen meenemen waarvan de naam met de letter op het prikbord begint. Deze spullen komen dan in de lettermand. De letterzebra draagt iedere week ook een gedichtje voor over die letter. Dit gedichtje leren de kleuters van de letterzebra.

Naast het knippen van de letters, heb ik ook een lijst gemaakt met dingen die ik volgende week op de foto moet zetten. Ik wil de eerste maandag namelijk starten met een fotospeurtocht. Ik laat de kleuters dan een foto zien en de kleuters moeten dan vertellen wat ze op de foto zien en waar deze foto gemaakt is. Daarna lopen we met zijn alleen naar deze plaats toe en 'oefenen' we de dingen die je daar kunt doen. Zo is er bijvoorbeeld een foto van de kapstok, een foto van de stoep waarnaast altijd een rij wordt gemaakt en een foto van de thematafel.

Tijdens mijn verhuizing heb ik ook een heleboel ideeen op gedaan. Doordat ik al mijn spullen weer eens een keer in handen heb gehad, weet ik ook weer ongeveer wat ik allemaal heb en wat ik dus kan gebruiken in de klas. Een oud dekbed weggooien? Echt niet! Daar knippen we gewoon een mooi tafelkleedje van voor op de thematafel. Een oude Jip en Janneke wekker die het niet meer doet in de zwarte container? Mooi niet! Die krijgt een mooi plekje in de huishoek! Oude eierdozen bij het oud papier? Nee hoor, die gaan gewoon mee naar school om mee te knutselen of om verf in te doen. Af en toe ben ik zo blij dat ik nooit zo goed dingen weg kan gooien!

De afgelopen weken is er dan ook een hoop veranderd. Het ene moment zit je nog tot over je oren in portfolio's, beoordelingslijsten en evaluaties, het volgende moment sta je ineens voor de klas waarvan jij volgend jaar de juf bent. Over wat er in deze tussentijd is gebeurd wil ik hier een korte impressie geven. Het is immers niet voor niets de laatste tijd zo stil geweest op deze weblog!

Na het afronden van mijn LIO-stage, heb ik mijn LIO even helemaal links laten liggen. Het afgelopen jaar is er genoeg gebeurd tijdens mijn LIO-stage en ik had het er even mee gehad. Zeker omdat er iedere keer als ik mijn kast keek, werd geconfronteerd met een formulier. Op dit formulier stonden namelijk een hoop vragen die je in de vorm van een portfolio moest beantwoorden. En daar had ik nog even geen trek in. Na een aantal weken me volledig op mijn differentiatie te hebben gestort, moest het er toch echt van komen en heb ik ze braaf in zitten vullen. Wel leek het op dat moment allemaal een stuk makkelijker te gaan. Op de een of andere manier had ik alles helemaal van me af kunnen zetten en kon ik mijn LIO met een goed gevoel afronden.

Voor mijn differentiatie moest ik de laatste weken van het schooljaar nog even flink 'op m'n peard'. Het geven van de lessen in de praktijk was een groot succes, maar daarna moest er natuurlijk nog geevalueerd, gecorrigeerd en gepresenteerd worden. Na de laatste presentatie voelde het wel een beetje gek. Michiel de Ruyter was deel uit gaan maken van ons leven en nu lieten we hem opeens gaan. Er werd nog geopperd om een Piet Hein leskist te gaan maken maar dat was toch teveel van het goede. Inmiddels blijkt dat er ook na het succesvol afsluiten van onze differentiatie genoeg belangstelling is voor onze leskist. Na de vakantie kunnen we dus ook nog vrolijk verder met Michiel!

Toch waren de hiervoor genoemde zaken, niet de zaken waar ik me het meest mee heb beziggehouden. Het einde van mijn opleiding kwam immers in zicht en dus ook mijn bezigheden voor volgend jaar. Voor mij was dat niet zo moeilijk, ik wilde namelijk gewoon voor de klas. Het plan was er dus al snel, het resultaat heeft een tijdje geduurd. Na een groot aantal sollicitatiebrieven (met een even groot aantal afwijzingen) en een sollicitatiegesprek zonder resultaat, had ik de hoop al een beetje opgegeven. Gelukkig heb ik eind vorig jaar al invalwerk gedaan en kon ik hier na de vakantie altijd nog op terugvallen. Gelukkig deed zich voor mij een magnifieke kans voor. Binnen drie dagen schreef ik een brief, mocht ik op gesprek en was ik aangenomen op een school! Ik mag tot kerst een zwangersschapsvervanging doen in groep 1/2. Voor mij is dat weer even een carriereswitch maar ik heb er ongelofelijk veel zin in. Zeker nu ik al kennis heb gemaakt met de kinderen en met 'mijn' lokaal!

Maar voordat ik aan de slag ga als juf, ga ik me eerst maar eens bezighouden met iets waar ik me heel het jaar nog niet echt bezig mee gehouden: vakantie houden! Nu moet ik in de vakantie eens niet mijn logboek bijwerken, notulen uitwerken of een bezoek brengen aan een instantie, ik ga lekker in mijn 'nieuwe' huis en tuin zitten! Fijne vakantie allemaal!

Afgelopen maandag moesten we de kinderen opnieuw motiveren voor ons project. Na een meivakantie is het natuurlijk toch weer even wennen om aan de slag te moeten. Gelukkig hadden we voor de groepen 7 en 8 een leuke opdracht in petto. In groepjes van vier moesten de kinderen een bootje van stevig karton maken. Daarna moesten ze hun boot zo vol mogelijk proberen te laden met kurken, dopjes, ijslollystokjes, doosjes gemaakt van kosteloos materiaal etc. De boot die het volst was geladen en niet naar de bodem van de emmer zakte, was de winnaar. De kinderen ging ontzettend goed aan het werk en kwamen zelf met de wildste plannen: enkele kinderen hadden de kurken onder hun bootje geplakt! Andere kinderen hadden hun lading vastgemaakt met touw. Tijdens het uittesten waren de kinderen niet weg te slaan bij hun bootjes. Een groot succes dus!

Vanochtend zat ik in de hal nog wat dingen klaar te leggen toen er een aantal enthousiaste kinderen van groep 5/6 naar mij toe kwamen. Ze waren bezig een plattegrond te maken van de school. Daarvoor hadden ze de kaart van Vlissingen overgetrokken en bedacht hoe de kaart van Vlissingen er over ongeveer 400 jaar uitziet. 'Dat was echt een van de leukste lessen die we ooit gehad hebben juf!'. Ik besloot toen om toch maar even een kijkje te gaan nemen naar de resultaten. En die resultaten die waren er: op de vellen papier stonden Michiel de Ruyter havens, Michiel de Ruyter lanceerstations en zelfs een Michiel de Ruyter bioscoop!

Later op deze dag had dezelfde groep een muziekles over Michiel de Ruyter. In die les kwam het liedje 'In een blauwgeruite kiel' voor. De juf van deze groep had haar trompet meegenomen en liet het liedje op die manier horen. Zelf zong ik erbij. Nu vind ik het zelf hartstikke leuk om te zingen maar ik ben er geen ster in. Mensen die mij wel eens hebben horen zingen zeggen ook altijd dat ik niet per se hoef te zingen als het niet moet... Toch vind ik het geen probleem om voor de klas te zingen. Na afloop van het liedje kwam er een jongen naar mij toe: 'Juf, ben jij ook al muziekjuf?'.

En dus ga ik nu vrolijk zingend mijn lessen voor morgen voorbereiden...

**************************************************

Maandagochtend was het zover. Vol goede moed stapte ik in de auto om een differentiatiegenoot op te halen. Mijn achterbank was ingeklapt en ik moest heel voorzichtig rijden. Achterin mijn kleine auto stond namelijk onze fantastische leskist. Een simpele schatkist van een bekend Zweeds bedrijf was door een erg handige meneer voor ons helemaal opgepimpt tot de scheepskist van Michiel. Bovenop de leskist hoort een echt schip te staan maar omdat ik dat onderweg toch te riskant vond, zette ik het schip op de bijrijdersstoel. Kon mijn differentiatiegenoot dit schip mooi vasthouden!

Eenmaal op de stageschool van mijn andere differentiatiegenoot gingen we aan de slag met leuke werkjes als kopieren en de leskist inrichten. De kruidnagelen en peperkorrels werden in kruidenpotjes gedaan, de lakstempel werd nog eens opgepoetst en de werkbladen werden gekopieerd. 's Middags was het dan eindelijk zo ver: we mochten aan de slag!

De kinderen van groep 7/8 mochten beginnen. Zij kregen een inleidende les over de vloot van Michiel de Ruyter. De toneelstukjes die volgden waren subliem. Groep 5/6 mocht daarna luisteren naar een verhaal over een jongen die aanmonsterde op een schip. Vooral de jongens waren erg geinteresseerd in de verhalen over de gevechten en de kanonnen.

Vandaag gingen we verder. Met lessen over buitgelden, Michiel de Ruyter couranten en rangen en standen aan boord van een schip. Om de beurt gaven we een les. De andere lessen bekeken we. Sommige dingen gingen erg goed en andere dingen bleken in de praktijk juist weer niet te werken. Erg leerzaam was het voor ons in ieder geval wel.

Zelf mocht ik vandaag een les geven over het sierlijke handschrift van Michiel de Ruyter. Na mezelf een schouderklopje te hebben gegeven omdat ik helemaal zelf de beamer en de laptop had aangesloten begon ik aan mijn les. De kinderen waren enthousiast en ontcijferden in het stukje tekst uit de tijd van Michiel de Ruyter zelfs nog meer woorden dan dat ik er zelf uit had gehaald! Het ontwerpen van een eigen sierlijk handschrift bleek ook een schot in de roos. De mooiste krullerige letters verschenen op papier. Teverden kon ik een aantal schitterden alfabetten laten zien.

Morgen is de laatste dag voor de meivakantie. De kinderen gaan de hele ochtend aan de slag met handvaardigheidopdrachten over Michiel de Ruyter. De school wordt zo steeds meer een echte Michiel de Ruyter kajuit: een kajuit waarin we dinsdag 15 mei onze grote Michiel de Ruyter dag kunnen houden!

*********************************************

Gisteren was het weer super: een lekker zonnetje en aangenaam warm. 's Middags begon ik met een opdracht die venster ruiten heet. Je leest dan zelf een stuk voor uit bijvoorbeeld een boek. Na een stuk voorgelezen te hebben stop je en laat je de kinderen in het eerste vakje van hun papier tekenen wat je net hebt voorgelezen. Zo doe je dat een keer of vier. Ik had daarna de opdracht gegeven om het verhaal af te maken in de overige vier vakjes. Zo ontstond er een stripverhaal van acht vakjes waarbij de eerste vier vakjes bij iedereen ongeveer hetzelfde waren en de laatste vier vakjes verschilden. De kinderen deden erg leuk mee en er kwamen de verrassendste resultaten uit.

Na mijn les was het tijd voor serieuze zaken. Over een aantal weken is het sportdag en daar moet natuurlijk wel voor geoefend worden. En dus stonden er even later twee heuse slagbalteams op het veldje bij het plaatselijke speeltuintje. Na wat gemopper over de teams (tja, dat hoort er nu eenmaal bij) begonnen ze fanatiek te slagballen. De homeruns waren niet van de lucht en de kinderen deden (bijna) allemaal goed hun best. De kinderen kregen steeds rodere hoofden en werden steeds fanatieker.

Mijn rol was op deze zonnige vrijdagmiddag erg aangenaam. Ik zat heerlijk in de zon de puntentelling bij te houden. Mijn taken waren het kijken of de kinderen op tijd binnen waren, het noteren van de punten, het bijhouden van de tijd en af en toe een gezellig praatje met de slagpartij.

Van mij mag elke vrijdagmiddag zo zijn!

*****************************************************

Over een aantal weken gaan we op de school van een van mijn diffmaten de lessen uittesten. We gaan dan anderhalve week iedere middag lesgeven over Michiel de Rutyer. Als afsluiting hebben we een grote Michiel de Ruyter dag gepland waarin alle kinderen een taak hebben. Sommige kinderen zingen een lied, andere kinderen spelen een toneelstuk uit over Michiel de Ruyter en weer andere kinderen gaan aan de slag met het decor.

Na mijn laatste twee liodagen is het dus beslist niet gedaan met het lesgeven. Ik zal dan hier vertellen over mijn duik in de zee van geschiedenis die ik samen met mijn differentiatiegenoten en de bovenbouwleerlingen van een school bij mij in de buurt ga nemen... En daarna hoop ik zelf in het diepe te kunnen duiken met een eigen klasje. Want over iets meer dan twee maanden ben ik al bijna afgestudeerd...

********************************************************